Μια φανταστική προσπάθεια

Πιστεύω οτι εκφράζει σκέψεις όλων μας....

Ο ΚΝΕ-Οδηγητής για το ανοικτό λογισμικό

Έπεσα πάνω στον ΚΝΕ οδηγητή .... και το άρθρο του Παναγιώτη Βαρελά για το Ανοικτό λογισμικό. Στο πλήρες κείμενο που θα βρείτε εδώ
http://www.odigitis.gr/wp-content/pdf/949/46-47.pdf διαβάζουμε:

Ο Stallman ουδέποτε εναντιώθηκε στις επιχειρήσεις. Ο ίδιος δήλωνε ότι το Ελεύθερο Λογισμικό δεν αποτελεί κατ' ανάγκη μη εμπορικό λογισμικό. Εξάλλου, οποτεδήποτε έκανε λόγο για ελευθερίες και δικαιώματα, τα απέδιδε στην αφηρημένη έννοια του χρήστη. Όμως, η λέξη “χρήστης” δεν δηλώνει κανενός είδους ταξική καταγωγή. Χρήστης είναι και ο εργαζόμενος που έχει το δικαίωμα να δουλεύει με το Ελεύθερο Λογισμικό, χρήστης θεωρείται και η εταιρεία που έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ή να συσκευάζει και να πουλάει το Ελεύθερο Λογισμικό.

Πέρα από το ψευδές οτι ο Stallman δεν εναντιώθηκε ποτέ σε επιχειρήσεις στο άρθρο δεν σχολιάζεται σωστά η φιλοσοφία της ανάπτυξης λογισμικού και η βαθύτερη έννοιά της.Θα παραβάλω εδώ ενα πολυ εύστοχο σχόλιο του George Bernard Shaw που νομίζω κολλάει στην φιλοσοφία του Ελ/λακ:

“ Εάν έχεις ένα μήλο και εγώ έχω ένα μήλο και ανταλλάξουμε τα μήλα, τότε εσύ και εγώ θα έχουμε πάλι από ένα μήλο. Εάν όμως έχεις μια ιδέα και εγώ έχω μια ιδέα και
ανταλλάξουμε αυτές τις ιδέες, τότε κάθε ένας από μας θα έχει δύο ιδέες. “

Με αυτό το ρητό βλέπουμε πως αυτό που κάνει την διαφορά είναι πως στο ελεύθερο λογισμικό γίνεται μοίρασμα τόσο των ιδεών αλλά και της υλοποίηση τους μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Αυτό που συνέβαινε μέχρι την έλευση του ανοικτού λογισμικού ήταν πως η γνώση αυτή καθαυτή,η υλοποίησή της, καθώς και η περαιτέρω εξέλιξή της έμενε στα χέρια των ολίγων, κλειδωμένη και δυσπρόσιτη για τις μάζες. Για την λύση αυτού του προβλήματος πάλεψε και ο Stallman καθώς και άλλοι.Βρήκε μια εφικτή,αξιόλογη και λειτουργική λύση. Έλυσε τα χέρια μας.

Ανεξάρτητα από ποιος χρησιμοποιεί το ελεύθερο λογισμικό (οποιαδήποτε κοινωνική τάξη) αυτό δεν αλλάζει την ιδιότητά του. Στο ανοικτό λογισμικό η ελευθερία μετακίνησης ιδεών είναι που έχει αξία και όχι ποιος είναι εκείνος ο οποίος το εκμεταλλεύεται για να εξυπηρετήσει μια ανάγκη,όποια και αν είναι αυτή.
Στον κόσμο μας ο κάθε χρήστης έχει ταξική καταγωγή. Είναι αλήθεια. Όμως απλά ως χρήστης δεν μπορεί να αναγνωριστεί από το λειτουργικό σύστημα ή τον υπολογιστή! Ποιος θα μπορούσε να περιορίσει το λογισμικό ή τη χρήση του σε κοινωνικές τάξεις; Αυτό το σκεπτικό τρομάζει όχι λιγότερο από εκείνον ο οποίος το σκέφτηκε.

Δεν έχω καταλάβει αν το κείμενο παίρνει σαφή θέση υπέρ ή κατά του Ανοικτού Λογισμικού έστω σε ένα (ιδανικό για το ΚΚΕ) κομουνιστικό κράτος. Εγώ πάντως νομίζω πως η χρήση και η ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού θα ήταν η ιδανική λύση, αν όχι η μοναδική σε ένα τέτοιο κοινωνικό μοντέλο ή άλλα παρεμφερή μιας και το μοντέλο ανάπτυξης του προσομοιάζει στο αναρχικό.
Και αναρωτιέται κανείς πως εκεί που ο καπιταλισμός γεννάει(! οχι ότι το ήθελε βέβαια) και εξαναγκάζεται να αγκαλιάσει μια τέτοια προσπάθεια, ένα κομμάτι της αριστεράς(ΚΚΕ,ΚΝΕ) δεν μπορεί να παραμένει στρυφνή και "αγύριστο κεφάλι", μη αναγνωρίζοντας το έργο ανθρώπων όπως ο Stallman. Ευτυχώς υπάρχει καλύτερη αριστερά από αυτή του ΚΚΕ.
Το θλιβερό στο κείμενο είναι πως βλέπουμε επίσης μια προσπάθεια να μειωθεί η αξία της προσπάθεια αυτής, και να μην χαρακτηριστεί ως επανάσταση:

Παρά τη φιλολογία που αναπτύσσεται κατά καιρούς, το Ελεύθερο Λογισμικό δεν μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από μόνο του και, πολύ περισσότερο, δεν αποτελεί επανάσταση.

Για άλλη μια φορά "ότι δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια" για το ΚΚΕ και ότι δεν μπορεί να το καπελώσει το καταδικάζει.... και ονομάζει το ελεύθερο λογισμικό καπελωμένο! Κάπου εδώ για έναν ΚΝίτη θα έλεγα πως αν μοιραστείς μια ιδεα μαζί του , συμφωνα με το παραπανω αποφθεγμα , αυτός θα συνεχίσει να έχει μια ιδέα, όχι δύο.
Σαν τον Δεκέμβρη του Αλέξη ας πούμε.

Απλά Λυπάμαι. Εσείς τι λετε;

Φυσιολατρία

ΑΠΟΠΗΓΑΔΙ

ΚΑΛΕΣΜΑ

Η Πρωτοβουλία των κατοίκων Σπίνας, Παλαιών Ρουμάτων και Σέμπρωνα σας καλεί την Κυριακή 19 Ιουλίου και ώρα 9 το πρωί έως το βράδυ, στον «Άναβο» στην διασταύρωση του νομαρχιακού και δημοτικού δρόμου για Σπίνα, για μια ημέρα διαμαρτυρίας, ενημέρωσης και αντίστασης, με παραδοσιακή μουσική και τραγούδια των κατοίκων της περιοχής, όπως οι Λουφαρδάκης Μιχάλης βιολί, Βακάκης Δημήτρης λύρα, Παναγιωτάκης Λευτέρης βιολί, Παναγιωτάκης Σπύρος λαγούτο, Κουμής Πέτρος λαγούτο, Μιχελάκης Κωστής λύρα, Μπομπολάκης Μανώλης βιολί, Φραντζεσκάκης Κώστας κρουστά, Καστάνης Ευτύχης λαγούτο και άλλοι. Ιδιαιτέρως καλούμε τον αναπληρωτή υπουργό κ. Μαρκογιανάκη, τους βουλευτές κ.κ Νικηφοράκη, Βολουδάκη και Σκουλάκη, τον περιφερειάρχη Κρήτης κ. Τσόκα, τον νομάρχη Χανίων κ. Αρχοντάκη, την Εκκλησία τους φορείς και τα άλλα κόμματα να παραβρεθούν, για να τοποθετηθούν δημόσια στο θέμα της καταπάτησης των περιουσιών μας, όπως και της προσβολής της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας των κατοίκων της Σπίνας, Σέμπρωνα και Παλαιών Ρουμάτων, με την μεγάλη ιστορίας τους και την ανεκτίμητη προσφορά τους στον πολιτισμό. Πρωτοβουλία κατοίκων Σπίνας, Παλαιών Ρουμάτων και Σέμπρωνα.

e-mail: spinakantanos@gmail.com

http://indy.gr/analysis/otan-oi-ape-metatrepontai-se-asydoti-prospatheia-ekmetalleysis/apopigadi-na-min-ginei-ena-akoma-nekro-boyno

Άραγε θα ξαναμαξέψω ρίγανη απο εκεί απλά και μόνο για να χαζέψω την θέα και την ομορφιά ;

Μύνημα στο μπουκάλι..

Μύνημα στο μπουκάλι...

Αυτές είναι οι γόπες που μάζεψα στο Κόκκινο λιμανάκι ... μέσα σε 30 λεπτά.

τι κρίμα που είναι τόσες πολλές... Φέτος μην ξεχάσεται να πάρετε τα φορητά σας τασάκια στην παραλία!

Καλό καλοκαίρι!

Καθήστε Μέσα!

Μια ταινία μικρού μήκους του Στάθη Αθανασίου για την τρομολαγνία στη σύγχρονη Ελλάδα.

Ο Δήμαρχος Νικιταράς

http://indy.gr/newswire/nea-dimoskopisi-maimoy-gia-ton-elaina

Κάλεσμα!

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω (υπό διαμόρφωση) κείμενο.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Ενάντια στις παράνομες κεραίες

Γνωρίστε τους κινδύνους από τις κεραίες και τα κινητά
Όταν διαβάζουμε σχετικά με κεραίες και κινητά πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη ότι κάθε άποψη -επιστημονική ή μη- υποτίμησης των κινδύνων της ακτινοβολίας, έχει πολύ πιθανά από πίσω της ισχυρά συμφέροντα εταιριών και χρηματοδοτήσεις, ενώ οι αντίθετες φωνές δεν έχουν κανένα συμφέρον, εμπορικό ή άλλο αφού το θέμα τους δεν είναι η κατάργηση της κινητής τηλεφωνίας αλλά η χρήση της από όσους και όσες το επιθυμούν, με ασφάλεια και γι’ αυτούς και για όλους.
Αξίζει η επίσκεψη μιας και θα εντυπωσιαστεί κάποιος από τον αριθμό των συμβάντων.

Είμαι γάιδαρος και παρκάρω όπου γουστάρω!

http://streetpanthers.gr/

Διαφημίζεσαι σε MME; Πες τους και τι να λένε στο δελτίο ειδήσεων!

ΚΡΆΤΟΣ - ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ - ΜΈΣΑ ΜΑΖΙΚΉΣ ΕΝΗΜΈΡΩΣΗΣ ( ή να μήπως να πω ΠΡΟΠΑΓΆΝΔΑΣ-ή και διαφήμισης; ) πάνε όλοι μαζί και παρέα !
όλοι εναντίον τους απλού λαού όπως γράφει στα βιβλία του και ο Νόαμ Τσόμσκι.
κάποιοι τουλάχιστον το πιάσανε σωστά και δεν ανήκουν στα "κλασσικά Μ.Μ.Ε." :
http://indy.gr/newswire/diafimizesai-se-mme-pes-toys-kai-ti-na-lene-sto-deltio-eidseon
Κάτι μου λέει ότι μέσα όπως το http://indy.gr/ που αποτελούν εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης θα πρέπει να πάψει να είναι "εναλλακτικά" αλλά "δικά μας" ή "απο τα κάτω" δίκτυα. Το indy δεν είναι τόσο "έντονα πορωμένα" όσο έχει γίνει τελευταία το http://athens.indymedia.org και αυτό είναι στα πλαίσια του λογικού χωρίς να ξενερώνεις που το διαβάζεις μόνο και μόνο για "την έκφρασή του".
Αυτά τα μέσα υπάρχουν καιρό. Και είναι μέσα μαζικής ενημέρωσης όχι με την έννοια όπως την γνωρίζουμε: Μέσα που ενημερώνουν/κατευθύνουν την "μάζα" (όπως τα κλασσικά MME) αλλά μέσα που ενημερώνονται από την μάζα (τον καθένα μας) και απευθύνονται στην μάζα. Τα κλασσικά μέσα δεν έχουν καταφέρει να "μας" (τους απλούς θνητούς) να εκφραστούμε μέσα από αυτά. Η αλήθεια είναι ότι δεν το θέλουν και ούτε μπορούν να το διαχειριστούν. Και ό,τι δεν μπορείς να διαχειριστείς προς όφελος των συμφερόντων σου ή τον συμφερόντων των μεγάλων εταιριών που έχουν "τα διαφημιστικά τους πακέτα" σε εσένα δεν το αφήνεις ελεύθερο.
Αν πάλι κάποιος δεν ξενερώνει να ακούει όλη την ώρα "μπάτσος" και "μπάτσος" τότε μια χαρά!
Είδε κανείς ας πούμε καμία "κακή είδηση" για την "cu παρέα" της Vodafone ? για τις παράνομες κεραίες που έχει φυτέψει παντού; Μπά ! Δίνει άλλωστε πολλά λεφτά σε διαφημίσεις. Και όλοι οι δημοσιογράφοι μας είναι εκεί έτοιμοι να μας την δείξουν! Γιατί η δημόσια υγεία μπορεί να μην είναι τόσο ενδοιαφέρουσα όσο ένα τσούρμο απο τα λεφτουδάκια της όποιας επιχείρησης.

Πώς να σωπάσω μέσα μου

Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ'άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;

Δικτυακά κόλπα .... σε απλά αγγλικά!

Μερικά όμορφα Βίντεο για όσους δεν καταλαβαίνουν εύκολα όλα αυτά τα δικτυακά κόλπα .... σε απλά αγγλικά! Είναι όμορφο πως τα παρουσιάζει.

social bookmarking


Blog


Social Networking


Twitter


WIKI



RSS



Online Photo Sharing in Plain English


Podcasting in Plain English



Google Docs in Plain English




Enerjy For Java Development


My Gads in Plain English

έλα βρε ραβδισε τα μουρέλα!

ΡΑΒΔΙΖΩ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΠΑΡΕ ΤΗ ΝΤΕΜΠΛΑ ΚΙ ΕΛΑ ,
ΓΙΑΤΙ ΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΡΑΒΔΙΣΤΑ ΜΙΑ ΔΕΚΑΡΑ ΜΟΥΡΕΛΑ

History of the human mind

Η Εξέλιξη Άνθρώπου;

"Παιχνίδι" με τα "μαύρα"

"Παιχνίδι με τα μαύρα"
Στίχοι: Γιάννης Μελισσίδης
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Της σφίγγας το κεντρί πονάει πολύ
Σφραγίζει διαβατήριο για σκοτεινό κατώφλι
Προφήτες πλάνοι μας μιλάνε γι'απειλή
Και σέρνονται ξοπίσω τους ανήσυχοι οι όχλοι

Ποιος σ'έμαθε να γεύεσαι ερημιές
Να ξεδιψάς με το ποτό που κρύβουνε οι κάκτοι
Όλα τα μπάρκα σου σε πλήρωσαν ρωγμές
μα εσύ τον κήπο σου ποτέ δεν όρισες με φράχτη

Ποιος σ'ύφανε με ίνες πορφυρές
Στου φεγγαριού τη χάση να εκπέμπεις πύρινη αύρα
Πάντα ζωγράφιζες τις θάλασσες βαθειές
Και στη σκακιέρα διάλεγες να παίξεις με τα μαύρα

Hμέρα Πολυτεχνείου σήμερα και ένα σχετικό τραγούδι

Στίχοι: B. D. Foxmoor / Μιχάλης Μιτακίδης
Μουσική: Active Member

Γεννήθηκα και πήγα σχολείο πάνω στη Χούντα
με δασκάλους και παπάδες δοχεία συγκοινωνούντα,
ψυχές σαβανωμένες, θεόρατες σκιές
στου έθνους του αθάνατου τις μυρμηγκοφωλιές
Μαζική παραγωγή, κρέατα ντόπια στο τσιγκέλι,όμως, μας φύλαγαν εξόριστοι αγγέλοι
Ρόζοι στα παιδικά μας χέρια απ’ του δασκάλου το ξύλο
που έβγαζε μίσος στον εχθρό και περηφάνια στο φίλο
Η γραφή με το ζερβό άνοιγε τραύματα,
'ξομολογήσεις σε δοσίλογους παπάδες και θυμιάματα
Τα προσκοπάκια με τα μπλε σωβρακάκια
γινήκαν μπάτσοι που ξεσπούσαν σε προσφυγικά σπιτάκια
Είναι όλα ίδια, παππού, κι ας αλλάξαν όψη·
ντροπή μεγάλη στου σπαθιού την τρομερή την κόψη
που όσο κι αν κόψει κεφάλια, γλώσσες και χέρια
ποτέ του δε θα φτάσει να κόψει από τ’ αστέρια
Είναι όλα εδώ, παππού, τον ίδιο κύκλο κάνουν,
πλανιούνται οικτρά πως ποτέ δε θα πεθάνουν
Σκέψη κοινόχρηστη, θαμμένη σε τόπο επώνυμο
κι έτσι το χώμα που έχεις μπει, δεν είναι γόνιμο
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα
να τους πνίξω όλους μέσα στη δικιά τους σαπίλα
Σου ‘ πα να με κάνεις δράκο
να σας φυλάω απ’ τους φασίστες, μονάχα εγώ
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της Αυγής τα φύλλα
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα για να τους τη σπάω,
να γράφω με το ζερβό
Είναι όλα ίδια, μαστρο Μίκη, ίδια γελάνε οι φοβισμένοι
Ίδιος ο λήθαργος, ίδιοι κι οι πλανεμένοι
Ίδια κι εύκολα το τίποτα ακόμα αλλάζει χρώματα
Ο χρόνος ράβει μ’ ίδια λόγια τα στριφώματα
Στα χώματα για λίπασμα οι πρώτοι νεκροί,
ζωντανοί οι πονηροί, βαλσαμωμένοι καιροί
Ίδια ακούνε οι γειτόνοι τη φωνή σου
Θα ξέχναγα ό, τι σκάρωσα για ένα κρασί μαζί σου
Στο ίδιο μέρος που ξερνάν, πάνε και στέκονται,
δεν αντιστέκονται, τα πάντα δέχονται, τα ίδια φίδια έρπονται
Αφορισμένοι οι άτακτοι κι οι πρόσφυγες
από τους άπληστους, νευρωτικούς αυτόχθονες
Ίδια όπως τ’ άφησες παππού, σφιχτά και αποπνικτικά,
ίδιο συμπεθεριό, ίδια ελαφρυντικά
Μάτια στραμμένα σ’ αποκλίνοντες κυκλώνες,
σάπιοι αιώνες με μπουντέλια αρχαίες κολώνες
Τρελοί χειμώνες, κι αυτή εδώ η πιο παράξενη ράτσα
κάνει την ίδια ειρωνική και βαριά γκριμάτσα
- δήθεν καπάτσα, τη βλέπω, και την είδες από παιδί·
ψάχνω ό, τι έψαχνες μια πορφυρένια γη
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα...
Σου 'πα να με κάνεις δράκο...
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της Αυγής τα φύλλα
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα να τους τη σπάω,
μάθε με να γράφω με το ζερβό

ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ

ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ
τραγούδι: Μιχάλης Σταυρακάκης
στίχοι - μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη
που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη
πως δε ζαλίζεται

Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δεν κλαίει, ποτέ δεν κλαίει

Για ιδέστε πού 'χει το ερημοπούλι
αίμα στο φτερό
πετά κι ας τό 'βρε θανάτου βόλι
κόντρα στον καιρό

Με τον καιρό νά 'ναι κόντρα έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι, ιδέστε και μένα
άλλο δε ζητώ
πού 'χω στους ώμους φτερά σπασμένα
και ακροβατώ

Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου

Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα

Στίχοι: Sadahzinia
Μουσική: B.D Foxmoοr
Συμμετοχή : Σωκράτης Μάλαμας

Πως να σου πω για αυτές τις σκέψεις που σταθήκαν στο μυαλό μου,
θρονιαστήκαν και φωτίσανε για λίγο τ' όνειρό μου
κι οι στιγμές χορέψανε μπροστά μου σα σκιές·
άλλες ανήκαν εδώ κι άλλες χανόντουσαν στο χτες.
Σκορπισμένες όλες στης ζωής το βιβλίο
κι οι σελίδες οι θαμπές, τσακισμένες στα δύο
να μου θυμίζουν ότι κάπου στα παλιά τα μονοπάτια
είναι της μνήμης μου τα πιο όμορφα κομμάτια·
αγαπημένα σαν όργανα παλιά ξεκουρδισμένα,
μακριά από μένα, περασμένα ξεχασμένα,
ξεμακραίνουν λίγο- λίγο μ' ένα χρόνο σακάτη
κι έτσι φουντώνει του πόνου το γινάτι.
Ίσως μεγάλωσα και κάπως παραπάνω
και στην ανάγκη να πάψω και το κέφι μου να κάνω,
μα θα μικρύνω και θα σβήνω τη χαρά μου
κι αυτά τα ωραία που κυλήσανε μπροστά μου.
Γι' αυτό γυρίζω στα παλιά να ξεδιψάσω·
οι στιγμές μου μ' αφήνουνε παρέα να ξαποστάσω
και λιγώνουν τη ψυχή μου κάθε τόσο.
Από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.

Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
γιατί εκείνα την ασκήμια μου σκεπάζουν
κι όταν φοβάμαι τα πιο μεγάλα ψέμματα,
μακάρι πάντα να μου τάζουν.
Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
ούτε για λίγο σου λέω να τ' αποφύγω.
Τα φτιάχνω θύμηση και τα ντύνω όνειρα
και μες στη σκέψη μου τα πνίγω.

Είναι τα όμορφα με τ' άσχημα μπλεγμένα,
πάνω στης μοίρας τα παραμύθια κεντημένα,
ξαναμμένα με τραβάνε στο χορό τους το τρελό·
ψάχνω τα βήματα να βρω και χάνω το ρυθμό.
Μα όταν με πιάσουνε τα όμορφα απ' το χέρι
με ταξιδεύουνε στου ήλιου το κρυμμένο μου αστέρι
και μου ανοίγουν τη ψυχή να τραγουδήσω,
με τη βροχή του κόσμου να νυχτοπερπατήσω.
Όμως, δε ξέρω αν πρέπει να μείνω ή να φύγω,
αφού τα όμορφα κι αυτά κρατάνε λίγο
και μένει ο φόβος στη ζωή συνοδοιπόρος
σε κάθε ανάσα, κάθε σκέψη απαράβατος όρος.
Κι ενώ το ψέμα κι εγώ είμαστε πράματα χώρια
να με γλιτώσει θέλω, όταν φοβάμαι, από τα ζόρια.
Μικρό το κακό, αφού τουλάχιστον θα ζήσω,
τις κλεμμένες στιγμές για λίγο όνειρα θα ντύσω.
Ας λένε πως τα δύσκολά θεριεύουν τη ψυχή,
είναι ο πόνος όμως, στιχοπαιδεύτρα ευχή.
Μη με αφήσεις εδώ πέρα να στοιχειώσω,
από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.